bł. August Czartoryski

    Bł. August Czartoryski - Urodził się w Paryżu 2 sierpnia 1858. Jego arystokratyczna rodzina, spokrewniona z wieloma dworami europejskimi, wyemigrowała prawie 30 lat wcześniej do Francji i z Hotelu Lambert nad brzegami Sekwany prowadziła szeroką działalność polityczną, której celem było przywrócenie niepodległości Polsce, podzielonej od 1795 między trzy mocarstwa.

 

    Gdy August miał 6 lat, umarła na gruźlicę jego matka. Po kilku latach ojciec ożenił się z Małgorzatą Burbon-Orleańską, księżną orleańską, wnuczką króla Ludwika Filipa, która była dla Augusta bardzo dobra. W 1868 chłopiec rozpoczął naukę w paryskim Liceum im. Karola Wielkiego, a od 1870 kontynuował ją w domu. W 1871 - po kilkuletnim przygotowaniu - przyjął pierwszą komunię w kościele w Sieniawie koło Jarosławia. Tam znajdował się majątek narodowy, a w krypcie świątyni pochowana była jego matka.

 

    Od wczesnej młodości chorował na gruźlicę. W cierpieniu odkrywał powoli powołanie do służby Bożej. Życie towarzyskie na dworach książęcych nie pociągało go. W wieku 20 lat w liście do ojca napisał: "Przyznam się, że dosyć mam tych zabaw. Są one niepotrzebne, a przy tym męczą". Wielki wpływ na młodego księcia wywarł jego wychowawca Józef Kalinowski (1835-1907), który później został karmelitą (o, Rafał). Opiekował się chłopcem przez trzy lata (1874-1877), przekazał mu wszechstronną wiedzę, a także przyczynił się do pogłębienia jego wiary i życia duchowego.

 

    Decydującym wydarzeniem w życiu Augusta Czartoryskiego było spotkanie z ks. Janem Bosko w Paryżu, w Hotelu Lambert. Po rozmowie z nim August odczuł wyraźnie powołanie do życia zakonnego w zgromadzeniu salezjańskim. Nie przejawiał zainteresowania małżeństwem, choć tego spodziewała się po nim rodzina, jako po najstarszym synu i dziedzicu majątku. Od czasu do czasu jeździł do Turynu aby spotkać się z ks. Janem Bosko, odprawić pod jego kierunkiem rekolekcje, posłuchać jego rad. Założyciel salezjanów z wielką roztropnością rozważał prośbę młodzieńca o przyjęcie do zgromadzenia. Dopiero osobista interwencja papieża Leona XIII rozwiała jego wątpliwości.

 

    17 czerwca 1887 August został przyjęty do zgromadzenia w San Beiga Canavese. Nowicjat odbył pod kierunkiem ks. Juliusza Barberisa. 24 listopada 1887 w bazylice Maryi Wspomożycielki w Turynie otrzymał strój zakonny z rąk ks. Jana Bosko. Przy pożegnaniu usłyszał od niego krzepiące słowa: "Odwagi, mój książę. Dziś odnieśliśmy wspaniałe zwycięstwo. Ale muszę także z wielką radością powiedzieć wam, że przyjdzie dzień, w którym książę będzie kapłanem i z woli Boga uczyni wiele dobra dla swojej ojczyzny".

 

    W 1888 August Czartoryski zrzekł się rodzinnego majoratu i tytułu ordynata sieniawskiego, a majątek przekazał zgromadzeniu. 2 października 1888 złożył śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa. Rodzinie, która nalegała na zmianę decyzji, odpowiadał niezłomnie, że pozostanie w zgromadzeniu salezjańskim do śmierci. Mimo poważnej choroby studiował teologię i przygotowywał się do święceń kapłańskich, które otrzymał 2 kwietnia 1892 w San Remo. Nazajutrz po święceniach odprawił pierwszą mszę, w której uczestniczyli jego druga matka i brat Witold.

Adam Ludwik Czartoryski

    Adam Ludwik Czartoryski - (ur. 5 listopada 1872, zm. 26 czerwca 1937) - książę, polski arystokrata, mecenas sztuki, I Ordynat na Sieniawie, II ordynat na Gołuchowie.

 

    Adam Ludwik został głową rodu Czartoryskich po śmierci swojego ojca Władysława. w 1897 r. został ordynatorem sieniawskim. Wartość jego majątku szacowano na 4,5 miliona koron austriackich, nie wliczano w to rodzinnych zbiorów sztuki. W 1899r. jego ciotka, Izabella Działyńska zostawiła w spadku jemu i jego bratu Witoldowi majątek w Gołuchowie. W tym samym roku Adam nabył wiele greckich przedmiotów podczas swojej podróży do Japonii. 31 sierpnia 1901 r. w Warszawie poślubił hrabiankę Marię Ludwikę Krasińską (ur. 24 marca 1883 r. w Warszawie, zm. 23 stycznia 1958 r. w Cannes), córkę Ludwika Józefa Krasińskiego i Magdaleny Zawisza - Kierżgaiłło. W 1911 r. zmarł brat Adama - Witold, pozostawiając mu cały swój majątek.

 

    W 1914 r. rozpoczął służbę w armii austriackiej, a jego żona przejęła zarząd nad Muzeum Czartoryskich w Krakowie. W czasie pierwszej wojny światowej udało jej się przewieźć najcenniejsze eksponaty do Drezna. Po wojnie występowały pewne trudności w odzyskiwaniu zbiorów Czartoryskich, powodowane niestabilną sytuacją w Polsce. Po dwóch latach negocjacji i podpisaniu w 1921 r. Traktatu ryskiego, który gwarantował zwrot kolekcji, część eksponatów powróciło do Krakowa. Odtwarzanie kolekcji było kontynuowane jeszcze przez kilka następnych lat.

 

    Książę Adam zmarł 26 czerwca 1937 r. i został pochowany w krypcie rodzinnej w Sieniawie.

ks. Witold Kazimierz Czartoryski

   Ks. Witold Kazimierz Czartoryski (1876 – 1911) - człowiek o niezwykle starannym wykształceniu, podróżnik, lingwista, a przede wszystkim zbieracz książek. Zgromadził księgozbiór liczący 25 tysięcy tomów, które zamierzał przekazać do użytku publicznego. Ordynację Czartoryskich przejął po śmierci Izabeli w listopadzie 1900r.

 

    Doceniając ogrom, rangę kolekcji dzieł sztuki sprawował nad nią pieczołowitą opiekę powiększając zbiory o zabytki kultur starożytnych. Nie zdążył zrealizować wielu zamierzeń. Zmarł 26 października 1911r. w wieku 35 lat.

 

    Krótko przed śmiercią ufundował grupę rzeźbiarską przy kościele parafialnym w Gołuchowie.

<<<- POWRÓT DO DRZEWA GENEALOGICZNEGO