Witold Leon Czartoryski

    Witold Leon Czartoryski (1864-1945) – Książę i członek austriackiej Izby Panów. Urodził się 10 lutego 1864 roku w Weinhaus. Ukończył Gimnazjum Państwowe w Jarosławiu, rok studiów filozoficznych i 3 lata Akademii Rolniczej w Wiedniu. Właściciel i zarządca klucza pełkińskiego nad Sanem (tartaki, cegielnie, stadniny koni) oraz Konarzewa (poznańskie) i Bielin (Małopolska). Od 1903 roku członek zarządu cukrowni w Przeworsku, prezes spółki wodnej łańcucko-jarosławskiej. Zakładał ochronki i szkoły wiejskie, prowadził fundusz emerytalny, łożył na utrzymanie 17 parafii rzymsko- i greckokatolickich. Radny Rady powiatu jarosławskiego (1891-1918 w tym prezes Rady (1898-1904, 1910-1913) i wiceprezes (1906-1910).

    W latach 1912-1918 radny Rady Miasta Jarosławia. Od 1910 roku prezes Towarzystwa Gospodarskiego we Lwowie, wiceprezes Centralnej Organizacji Stowarzyszeń Rolniczych w Warszawie. W 1906 roku był założycielem Towarzystwa Kółek Ziemian, przekształconego (po 1918 roku) w Związek Ziemian. Poseł do Sejmu Galicyjskiego (1908-1914): prezes klubu "Środka", członek komisji rolnej i szkolnej. Od 1913 roku dziedziczny członek w austriackiej Izby Panów w Wiedniu. Uczestnik konferencji założycielskiej Komitetu Narodowego Polskiego z siedzibą w Paryżu. W 1918 roku mianowany przez Radę Regencyjną komisarzem dla Galicji. Senator RP I i II kadencji w latach 1922-1930. Członek zarządu Biblioteki Polskiej w Paryżu, działacz TSL i Towarzystwa Uniwersytetów Ludowych, członek komisji egzaminacyjnej Akademii Rolniczej w Dublanach i Studium Rolniczego w Krakowie, prezes Wyższych Kursów Ziemiańskich we Lwowie (tzw. Kursy Turnaua). Współwydawca "Rzeczypospolitej" i "Warszawianki", uczestnik Akcji Katolickiej i członek Sodalicji Mariańskiej.

    W czasie II wojny światowej pozostał na skrawku majątku Pełkinie, który opuścił w 1944 roku i zamieszkał u syna Stanisława w Makowie Podhalańskim. Autor publikacji "Park dworski w Pełkiniach", "Kilka słów o przycinaniu i leczeniu chirurgicznym drzew..." (1929). Współpracownik "Rolnika" (1908), "Gazety Narodowej" (1912), "Hodowcy", "Jeźdźca" i innych. Zmarł 4 września 1945 roku w Makowie Podhalańskim.

<<<- POWRÓT DO DRZEWA GENEALOGICZNEGO