Mikołaj Hieronim Sieniawski

Mikołaj Hieronim Sieniawski (1645-1683) - hetman polny koronny. Był synem pisarza polnego. Adama Hieronima i Elżbieta z Potockich, wnukiem hetmana wielkiego koronnego Stanisława Rewery Potockiego. Kształcił się w Uniwersytecie Krakowskim i kolegium jezuickim we Wiedniu. Jako siedemnastolatek ożenił się z Cecylią Marioł Rodziłłówną, przyrodnią siostrą Michała Kazimierza Rodziwiłła, żonatego z Katarzyną z Sobieskich (siostra Jana Sobieskiego). Powinowactwo to związało go z Sobieskim ,był jego gorliwym przyjacielem i gorliwym podwładnym w armii koronnej. Poświęcił się służbie wojskowej, już w 1664r. został strażnikiem, a w 1668r. chorążym wielkim koronnym. Nie zaniedbywał też uczestnictwa w życiu publicznym, od 1664 do1676 r. ośmiokrotnie posłował na sejm (z województwa ruskiego).

Walczył z rokoszanami Jerzego Lubomirskiego, jego pułk jazdy poniósł klęskę w bitwie pod Mątwami (1666). Za panowania Michała Korybuta Wiśniewskiego był ważną postacią w obozie antykrólewskim (malkontentów). W wyprawie Sobieskiego na Ukrainę odznaczył się w bitwie z Tatarami pod Bracławiem (1671). Stale towarzyszył hetmanowi wielkiemu koronnemu w kolejnych kompaniach. Staną na czele poselstwa wysłanego przez wojsko na sejm w 1672 roku, arogancko i lekceważąco zachowywał się wobec króla. Wszedł do konfederacji zawiązanej przez wojsko w Szczebrzeszynie w obronie Sobieskiego. Z powodu postanowień traktatu w Buczaczu Sieniawski utracił znaczną część dóbr położonych na Terenach zajętych przez Turcię. W 1673r. walczył, pod Chocimiem, a następnie wysłany przez hetmana prowadził działania w Mołdawii. Chociaż pokonał Tatarów pod Steneleszte nad Prutem (styczeń 1674), jednak Przecenił siły przeciwnika i zarządził odwrót do Polski. Marszałkował sejmowi koronacyjnemu Jana Trzeciego w roku 1676, wdzięczny król nominował go na urząd marszałka nadwornego koronnego. Namawiany przez Jana III na podjęcie się poselstwa do Turcji w 1677r, Sieniawski odmówił, obawiając się, że może stać się zakładnikiem w rękach wroga. Zdecydowanie poparł królewski zwrot w polityce zagranicznej i związanie się sojuszem z Australią. Na początku 1683r. został hetmanem polnym koronnym i dostał województwo Wołyńskie. Pomimo złego stanu zdrowia (cierpiał zwłaszcza na padagra) wziął udział w kompanii 1683 i odznaczył się w bitwie pod Wiedniem. Królewicz Jakub zanotował w diariuszu, że Sieniawski zmarł w Lubowali 15 Lipca.

<<<- POWRÓT DO DRZEWA GENEALOGICZNEGO